คุณครูในดวงใจ❤
คุณครูในดวงใจของหนูไม่ใช่คนที่ห่างไกลจากตัวหนูเท่าไหร่
คนนั้นก็คือ "พ่อ" ของหนูเอง
พ่อคือคนที่คอยสอนทุกอย่าง ตั้งแต่จำความได้ไม่ว่าจะร้องไห้
ด้วยเรื่องที่หนักหรือเบามากแค่ไหน พ่อไม่เคยโอ๋เลย แรกๆ
ก็น้อยใจคิดว่าพ่อไม่รัก พ่อเลยไม่สนใจ แต่เมื่อโตขึ้นก็เข้าใจว่า
ในสิ่งที่พ่อทำมาตลอด มันส่งผลให้เราเข้มแข็ง และสามารถสู้
กับปัญหาและอุปสรรคทุกอย่างได้ด้วยตัวเอง พ่อพูดกับเรา
เสมอว่า ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้ ทุกอย่างเราต้องลงมือทำด้วย
ตัวเอง พ่อชอบพาเราไปเข้าสวนบ่อยๆ ใช้ให้ทำทุกอย่าง
ทั้งช่อน้ำไปรดน้ำต้นไม้ เก็บผลไม้ เก็บขี้ยาง ใส่ปุ๋ยยาง
แบกกระสอบปุ๋ยหนักๆ ขุดหลุมปลูกต้นไม้ ทนกับยุง ทนกับมด
ทนต่อแดด พ่อสอนให้เราใช้ชีวิตที่ลำบาก
"จำไว้นะ คนที่ขยันไม่มีวันอดตายหรอก"
"แค่นี้ยังเหนื่อยแล้วต่อไปจะทำอะไรกิน"
"ไปทำงาน ถ้าอยากมีเงิน"
.. พ่อหนูอยากได้โทรศัพท์ใหม่
.. เก็บเงินซื้อเองสิ
"อยากได้อะไรก็ต้องเก็บเงินซื้อเองทุกอย่าง"
เพราะพ่ออยากให้เราทำเป็นทุกอย่าง ถ้าวันที่เราต้องใช้ชีวิตคนเดียวเราจะได้ไม่ลำบาก
เมื่อเราขึ้นมัธยมพ่อเริ่มสอนเราขับรถ วันแรกพ่อก็พา
ออกถนนใหญ่เลย พ่อให้เราขับและแก้ปัญหาบนถนนด้วยตัว
เอง มันทำให้เรากล้าที่จะลองทำ และสุดท้ายมันก็ออกมาดีเมื่อ
อายุ 18 พ่อก็พาไปทำใบขับขี่ และสิ่งที่พ่อภูมิใจที่สุดคือ
เราทำได้ มันเป็นครั้งแรกที่เราเห็นพ่อมองบัตรที่มีรูปเรา
แล้วยิ้มไม่หุบ ☺
ในวันหยุดพ่อจะให้เราไปช่วยแม่บ้านทำความสะอาดที่
รีสอร์ท และได้รับค่าตอบแทนเป็นเงินค่าจ้างจากพ่อ พ่อสอนให้
เรารู้ว่า กว่าจะได้เงินแต่ละบาทมันยากมากขนาดไหน และสิ่ง
นั้นมันก็สอนเราให้มีความประหยัดมากขึ้น เพราะมันเป็นน้ำพัก
น้ำแรงของเรา ในวันประกาศผลสอบของมหาวิทยาลัยที่เราทำ
ไม่ได้ตามที่หวัง เราร้องไห้หนักมาก ไม่กินข้าว ไม่ทำอะไรเลย
พ่อบอกเราว่า
"อย่าหวังอะไรมากไป ให้ทำมันให้ดีที่สุดก็พอแล้ว ครั้งนี้ทำไม่ได้ ก็ลองทำดูใหม่สิ มันต้องมีวันของเรา"
ในวันที่เราต้องย้ายเข้ามาอยู่ในกรุงเทพฯ พ่อสอนเราทุกวัน
ว่าต่อไปมันคือจุดเริ่มต้นการใช้ชีวิตด้วยตัวเอง ทำอะไรต้อง
ระมัดระวัง รอบคอบ จะไปไหนทำอะไรต้องมีไหวพริบตลอด พ่อ
ไม่เคยพูดคำว่าเป็นห่วง แต่พ่อบอกเราด้วยการกระทำ
และทุกสิ่งที่ผ่านมาที่พ่อสอนทุกอย่างมันทำให้เราโตขึ้น
และเข้มแข็ง
นอกจากพ่อจะเป็นคนที่คอยสอนทุกอย่างแล้ว
พ่อก็ยังเป็นผู้เสียสละเพื่อครอบครัว
❤❤ ขอพื้นที่อวดพ่อหน่อยนะคะ ❤❤
"แม่หนูฟอกไต ชีวิตของแม่ไม่แน่นอนเลยในแต่ละวัน และวันที่พ่อกับหนูกลัวที่สุดก็มาถึงแม่น็อคเข้าไอซียู มันเป็นวันที่แย่ที่สุดในชีวิต แม่หัวใจหยุดเต้น จนพ่อขอย้ายแม่ไปโรงบาลเอกชนพ่อบอกกับแม่ว่า พ่อยอมเสียทุกอย่างเพื่อช่วยแม่
จนสุดท้ายแม่ก็ได้กลับมาหาเราอีกครั้ง พ่อตัดสินใจบริจาคไตให้แม่ เพื่อรักษาให้ครอบครัวเราอยู่ด้วยกันแบบนี้ มีความสุขด้วยกันเหมือนเดิม และมากขึ้น
พ่อสอนให้เรารู้ว่า ...
"ความรักที่แท้จริงก็คือคนในครอบครัวเรานี่แหละ
แล้วจะให้ขาดใครคนใดคนหนึ่งไปได้ยังไง"
